پهلوان اسد اقامت خدمت و طوى و پيشكش به جاى آورد و در پاى ماچان ندامت بايستاد . آخر بر آن قرار گرفت كه خطبه و سكه به نام پادشاه كند « 1 » و قلعهء مولانا كه در ميان شهر است به امناء حضرت پادشاه سپارد و پهلوان محمّد طغانشاه و يكى از پسران متوجه شيراز شده « 2 » به ملازمت اشتغال نمايند . پهلوان اسد آن مجموع را « 3 » قبول كرد و قلعهء مولانا به صدر الدّين تسلم كرد . پهلوان عليشاه مزينانى به ضبط قلعه قيام نموده برادرش و امير پيرحسين را متوجه اردوى فارس گردانيد . جماعت لشكريان كه در بيرون بودند با مردم شهر خريد و فروخت كردند . « 4 » مجموع جوى كه از براى چهارپايان آورده بودند يك من روئينه و مسينه در عوض يك من جو بفروختند و از جانبين آن تجارت را فوزى « 5 » تمام شمردند . پهلوان تاج از اين معنى خرّم و شادمان ( در اوايل رجب سنهء ست و سبعين و سبعماية به جانب شيراز ) « 6 » بازگشت . امّا چون اكثر « 7 » ارتفاع شتوى ممالك « 8 » ، لشكر پادشاه و سلطان احمد خورانيده بودند ، صيفى زرع نشده « 9 » بود ، ولايت در عين بىضبطى و بىرونقى بود . چون پهلوان خرّم پيش پادشاه رسيد فرمود « 10 » كه مبادا ديگر باره اغواء شيطانى او را از راه متابعت و چاكرى بيندازد ، مقرّر شد كه بلوكات كرمان به تمامت « 11 » نامزد امرا و سلاطين كنند چنانچه ملازمان و نوكران او را در هيچ بلوك دخل « 12 » به هيچ وجه نباشد . بلوك خبيص امير يوسف‌شاه محافظت نمود و فرمان شد كه قلعهء اندامجرد و قريهء سيف « 13 » را مضبوط و معمور ساخته با غلبهء سوار و پياده دايما بر سر حزم و احتياط مىباشند . بلوك « 14 » كوبنان « 15 » و بافق به اسم امير اختيار الدّين حسن مقرّر شد ، و بلوك رفسنجان و رودان - چون اكثر مواضع آن سراپرده حضرت عصمت پناه والدهء شاه شجاع « 16 » بود - به اسم نواب او نامزد فرمودند . بلوك مشيز به پهلوان عليشاه مزينانى

--> ( 1 ) با ، گ ، مل : كردند . ( 2 ) با ، گ ، مل : شوند . ( 3 ) با ، گ ، ما ندارند . ( 4 ) ما ندارد . ( 5 ) با ، گ : فورى . ( 6 ) اين عبارت را ما ندارد . ( 7 ) ما : كه . ( 8 ) ما : ممالك را . ( 9 ) با : نشانده . ( 10 ) اساس : انديشه فرمود . ( 11 ) با : تمام . ( 12 ) با : دخل و خرج . ( 13 ) گ ، مل : صيف . ( 14 ) با ، گ ، مل : كه بلوك . ( 15 ) با ، گ ، مل : كونيان . ( 16 ) با ، گ ، ما ندارند .